tag:blogger.com,1999:blog-74676032161189358092011-10-22T03:07:37.411-07:00!Poet home Ahmad Zahedi Poem's شعرهای احمد زاهدیاحمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comBlogger1571100tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-50060522170965747482011-10-13T07:12:00.000-07:002011-10-13T07:17:54.300-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/--2YwHNFJSAs/Tpbxabz-fkI/AAAAAAAACec/aRFfDaHe66c/s1600/Edward_Steichen.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/--2YwHNFJSAs/Tpbxabz-fkI/AAAAAAAACec/aRFfDaHe66c/s320/Edward_Steichen.jpg" width="251" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="color: #666666; font-size: xx-small;">عکس از: Edward Steichen</span></td></tr></tbody></table>هیز نبودم<br />در چشمهای او هیزم بودم<br />من می سوختم<br />اگر آنهمه روشن بود<br />تراشکار ماهری<br />که بینی به آن نازنینی<br />در آورده بود از آب<br />من بودم<br />قصابی لبهایش بین دو دندان<br />عجب زبانی<br />تن شوری دلاکی در چشمهاش<br />وای خدای من<br />یکی بیاید این دو سیگار سیاه را<br />که چون مار خوش خط و خالی<br />اینهمه باحال می خزد<br />به آتش بکشد<br />این زن<br />زیباتر از تمام دسته گلهایی که من دادم به آب<br />به دنیا آمد<br />خرمهره من گم کرده ام<br />زیر پوست این گونه<br />که این گونه گویی تیله بازی می کند هنوز<br />با چشمهای کوچکی<br />که کودکی من داشت<br />هیز نیستم<br />اگر چه زیر میز<br />هنوز دارم<br />از پاهای تو می روم بالا<br />که دامنی کوتاه داری<br />در کلاس اول دبستان یاری<br />خانم زیاری<b>*</b><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><b><span style="font-size: x-small;">15 سپتامبر 2011</span></b></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;"><b>علی عبدالرضایی</b></span></div><br /><span style="font-size: x-small;">*شش سالم بود که به مدرسه رفتم. موهای لخت و بلندی داشتم، کتی سرمه‌ای و کراواتی که رنگش یادم نیست. یازده دختر بچه‌ی لوس در کلاس داشتیم که هر چه پا می‌دادند تحویل نمی‌گرفتم. هشت پسر بچه‌ی دیگر هم بود اما من دیگر مرد شده بودم چون عاشق خانم زیاری شده بودم. هرچه پا می‌دادم تحویل نمی‌گرفت، برای همین مجبور بودم هی بیست بگیرم تا دستی به موهایم کشیده با لب‌های غنچه‌ای بگوید آفرین علی! هنوز یک سال مانده بود تا انقلاب که عشقم را برای همیشه قاب بگیرد. امشب که عشق دیگری از دلم کنده شد، یاد دبستان یاری افتادم و خانم زیاری که از اهالی تهران بود و بعد از سپری دوره سپاه دانش در بارکوسرا به لنگرود آمد ـ و در مدرسه ملی یاری که بعد از انقلاب دولتی شد و اسمش را گذاشتند بهار آزادی ـ استخدام شد و به بچه‌های کلاس اول درس می‌داد و انگار وقتی برای تعطیلات تابستان به تهران برگشت ـ وقتی مدرسه‌ها تعطیل شد درست وسط تابستان ـ بر سینه‌ی دیوارش گذاشتند و یک شلیک در سینه‌اش خالی کردند؛ اعدام شد. <span style="font-size: small;"><u>هنوز باور نمی‌کنم نه! نمی‌شود هیچ زن زیبایی را با تفنگ کشت</u></span>.</span><br /><br />این شعر و شرح از صفحه‌ی <a href="http://www.facebook.com/photo.php?fbid=10150346194009881&amp;set=a.10150346193984881.356376.305310189880&amp;type=1">Ali Abdolrezaei 's poetry </a>در فیس‌بوک برگرفته شده است.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-5006052217096574748?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-15220160183761118712011-09-20T04:08:00.000-07:002011-09-20T04:08:43.129-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><a href="http://www.rahana.org/archives/44483"><span style="font-size: x-small;">بازداشت ۶ مستندساز به اتهام همکاری با شبکه‌ی BBCفارسی</span></a></div><br />در آغاز <br />سراغ «سیاستمدارها» را گرفتند <br />تا با خود ببرند <br />و سر به نیست کنند<br />من سکوت کردم <br />و حرفی نزدم <br />چون سیاستمدار نبودم <br />بعد در نخ «نویسندگان» و «شاعران» رفتند<br />اما چون در شمار آنان نیز نبودم <br />سکوت کردم <br />«مستندسازها» را که هدف گرفتند <br />بازهم واکنشی نشان ندادم <br />چون مستندساز نبودم <br />تا اینکه سر وقت خودم آمدند <br />وقتی مرا دستگیر کردند <br />دیگر کسی نبود <br />تا صدایی به اعتراض برآرد<br /><br /><br /><span style="font-size: x-small;"><b>توضیح</b>: با الهام از شعری مشهور از <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D9%86_%D9%86%DB%8C%D9%85%D9%88%D9%84%D8%B1">مارتین نیمولر</a> (در ایران منسوب به برشت) و تطبیق آن با وضع امروز ما !</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-1522016018376111871?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-11826841104050180102011-09-12T04:36:00.000-07:002011-09-12T04:36:51.530-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">چهار راه بی‌قانونی‌ست جهان<br />حالا تو هی روی هیچ حساب کن<br /><br />همه‌ی دیکتاتورها را هم <br />که یک‌جا جمع کنی<br />با همه‌ی تو<br />منهای مردم‌ات<br />- که تقسیم کردی‌شان به ضرب زور - <br />کاری از پیش نبردند<br />این دیگر منطق ریاضی بر نمی‌تابد<br />تقدیر تاریخ است</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-1182684110405018010?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-25477997962022057992011-09-06T02:53:00.000-07:002011-09-14T01:45:21.367-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">۲۰۰ روز است، دوستت دارم را <br />با حلقه‌ی سبزی که دور دستم می‌بستم<br />مخفی می‌کنم از شرم<br />۲۰۰ روز است یادم نیست ما بی‌شماریم<br />۲۰۰ روز است که نه خنده‌هایت را دیده‌ام<br />نه دنبال سخن‌ات گشتم<br />۲۰۰ روز است عاشقی را از یاد برده‌ام<br />۲۰۰ روز است دلتنگم<br />۲۰۰ روز است شاعر نیستم<br />و این شعری نیست که بسرایم<br />۲۰۰ روز است شعری ننوشتم<br />۲۰۰ روز است بغضم را <br />در گلو پنهان کرده‌ام<br />۲۰۰ روز است کسی به ملاقات <br />خانواده‌ها، مادران عزادار نیامده<br />۲۰۰ روز است که نه خنده‌های شیخ را می‌بینم <br />و نه نگاه شجاع میر را<br />۲۰۰ روز است که روز نیست<br />۲۰۰ روز است که خورشید <br />شرم دارد از تابیدن<br />۲۰۰ روز است که مردم<br />ـ این واژه‌ی ژنده‌ی مغلوب ـ<br />تنها مانده‌اند<br />۲۰۰ روز است که چشم‌ها خون می‌گریند<br />۲۰۰ روز است حواسمان انگار پرت باشد<br />از یاد می‌بریم زندگی کردن را<br />آشفته‌ایم و پرسان<br />۲۰۰ روز است که تنها صدایی‌ست مانده<br />و مزدوران مشغولند<br />تا صدا به صدا نرسد <br />اما باز<br />۲۰۰ روز دیگر هم که بگذرد<br />۲۰۰ روز دیگر هم نباشید<br />۲۰۰ روز دیگر هم که نتابد خورشید<br />ما سبز می‌مانیم<br />ما منتظر می‌مانیم<br />ما فریاد می‌کشیم<br />دوستتان داریم<br />۲۰۰ روز دیگر...<br />۲۰۰ روز...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-2547799796202205799?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-84441071682413445932011-08-17T03:42:00.000-07:002011-08-17T03:55:36.518-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">آفتاب که بتابد<br />دو بار که پوست بیاندازی<br />با مارمولک مرده فرقی نداری<br />زالوی خشکیده از قحطی <br />یا بارانی <br />که با دعای هیچ انسانی بر گربه نمی‌بارد<br /><br />آفتاب که بتابد<br />مرد مرده‌ی میان میدان<br />دوپایش را توی یک کفش می‌کند<br />و کفش‌دوزک‌های باغ مجاور<br />استمنایشان می‌گیرد از بس جنازه‌اش جذاب است<br />بیا از خیر این همه التفاط به «ما» بگذر<br />ـ ما از کجا آمده تو این شعر؟<br />ماااا صدای گاو است<br />و خیال مرد مرده‌ی میان میدان آسوده<br />که در دل کفش‌دوزک‌ها<br />آب از آب تکان نمی‌خورد<br />ماااا ماااا ماااا <br /><br />آفتاب که بتابد<br />خون ریخته‌ای است<br />که مراد نمی‌شود مثل آب نطلبیده‌<br />برای زالویی که خشکیده<br />ما مردار خویشیم<br />تماشاچی سقوط میدان<br />و عروج مرد مرده‌ی میان آن<br />ما عکس می‌شویم<br />عکس قاب می‌شود <br />آفتاب بر قاب می‌تابد<br />ما محو می‌شویم<br /><br />آفتاب که بتابد<br />اگر این آفتاب بتابد<br />از قافله‌ی همه‌ی «ما»<br />دوباره پوست می‌اندازیم<br />در صف برای عکس یادگاری<br />فوری<br />پای مجسمه که در یک کفش است<br />خشک می‌شویم مثل زالو<br /><br />آفتاب که بتابد<br />آغاز قحطی است</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-8444107168241344593?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-87945462314593019772011-08-12T09:35:00.000-07:002011-08-12T09:35:56.330-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><span style="font-size: x-small;">برای بیژن نجدی</span></div><div style="text-align: left;"> <span style="font-size: x-small;">و بلایی که سر خود و خواننده‌اش آورد</span></div>(۱)<br />زن‌ها هستند<br />ماهِ میان ِ تابستان است<br />و خورشید قاطع است<br />و زن‌ها<br />یکی عریان است<br />و یکی فریاد می‌کشد<br />و یکی دکمه‌های مرا باز می‌کند<br />من «نجدی» می‌خوانم<br />صدایی از انقراض یوزپلنگ‌ها حرف می‌زند<br />یعنی همه‌چیز هست<br />و زن‌ها برای نان گرم صف کشیده‌اند<br />و نان مثل خورشید هر تابستان<br />ـ زودتر ـ بیات می‌شود<br />و من که دویده بودم تشنه‌ام می‌شود<br /><br />(۲)<br />زنی که عریان شده، دیگر نیست<br />بعد بخار می‌شود<br />تنهایی با من است<br />و زنهای دیگر نمی‌دانند هرکدام<br />آبستن فاجعه‌ای هستند<br /><br />دلم دود می‌خواهد<br />در تابستان دود، خودآزاری‌ست<br />زن، دیگر آزاری<br />خورشید، جنونی قاطع<br /><br />زنی که دکمه‌های مرا باز کرده بود، رفته<br />من مانده‌ام میان بیابان<br />با هوای دریای<br />که ابر می‌شود<br />در تنم<br /><br />(۳)<br />دود می‌شوم<br />زنی که فریاد می‌کشید، خورشید است<br />و پیش از دود، چیزی که می‌بینم<br />تابلویی قانونی است<br />«منطقه‌ی حفاظت شده‌ی یوزپلنگان»<br />و کسی این راز را نمی‌داند که<br />یوزپلنگی که حفاظت شده باشد؛ گوسفند مضحکی‌ست<br />و من که «نجدی» می‌خواندم<br />می‌شنوم که «نجدی» می‌خندد<br /><br />زن‌ها نیستند<br />تابستان نیست<br />صدایی نیست<br />هیچ‌کس نیست<br />و کسی نمی‌تواند<br />وجود دودی که محو می‌شود را ثابت کند</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-8794546231459301977?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-20970355853592482952011-06-26T23:13:00.000-07:002011-06-27T01:19:29.959-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">بهمن احمدی امویی<br />حسن اسدی زیدآبادی<br />محسن امین‌زاده <br />مهدی کریمیان اقبال<br />عماد بهاور<br />قربان بهزادیان‌نژاد<br />محمد داوری<br />امیرخسرو دلیرثانی<br />فیض‌الله عرب‌سرخی<br />ابوالفضل قدیانی<br />محمدجواد مظفر<br />محمدرضا مقیسه<br />عبدالله مومنی<br />کیوان صمیمی<br />عیسی سحر خیز<br />مسعود باستانی<br />علی عجمی<br />جعفر اقدامی<br />حشمت‌الله طبرزدی<br />النور خضری<br />کامران شیخی<br />سید ابراهیم سیدی<br /><span style="font-size: x-small;"><b>پ.ن:</b></span> <a href="http://ahmadzahedi.blogspot.com/2011/06/blog-post_7469.html">این مردان تعدادی از زندانیان سیاسی هستند که در اعتصاب غذا به سر می‌برند</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-2097035585359248295?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-78564532904397811792011-06-22T11:21:00.000-07:002011-06-22T11:21:11.723-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">لاک‌پشتی که نباید حرف بزند<br />پست پیشتاز است<br /><br />بر بال‌های مرغ‌آبی<br />خیانت رنگ آزادی می‌گیرد<br />و فریب<br />حقیقتی همیشگی‌ست<br /><br />فریاد بزن لاک‌پشت پیر<br />من این بسته‌ آزادی را نمی‌خواهم<br />بگذار بارت به مقصد نرسد</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-7856453290439781179?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-60178160655788055742011-06-07T03:50:00.000-07:002011-06-07T03:50:28.018-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-O44SwS_Nn0Y/Te4BV7mjqGI/AAAAAAAACTo/V9dy8jxeQMg/s1600/26116_1377185142239_1010186011_1082158_8260633_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-O44SwS_Nn0Y/Te4BV7mjqGI/AAAAAAAACTo/V9dy8jxeQMg/s320/26116_1377185142239_1010186011_1082158_8260633_n.jpg" width="235" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">عکسی از مسعود باستانی در دست‌های مهسای نازنین</span></td></tr></tbody></table>سرش را نکوبید<br />که سرسخت‌تر از این‌هاست</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-6017816065578805574?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-71806592425955610352011-06-06T06:53:00.000-07:002011-06-06T06:53:32.081-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-1r58ID77jSQ/TezZMhbbRdI/AAAAAAAACTM/Ot1DGeTAq1A/s1600/Love_%2526_Anarchism+_00.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-1r58ID77jSQ/TezZMhbbRdI/AAAAAAAACTM/Ot1DGeTAq1A/s400/Love_%2526_Anarchism+_00.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: xx-small;">طرح جلد مجموعه‌ی عشق و آنارشی، احمد زاهدی</span></td></tr></tbody></table><div style="text-align: justify;">مجموعه‌ی عکس و شعر "عشق و آنارشی" نخستین بار برای شبکه‌ی اجتماعی فیس‌بوک و برروی <a href="http://www.facebook.com/ahmad.zahedi">صفحه‌ي شخصی فیس‌بوک من</a> منتشر شد. عکـس‌ها از مجموعـه‌ای ناشـناس و نوشتارها تمام از خودم است. در صفحه‌ی فیس بوکی که این‌ها را بر آن منتشر کرده بودم نوشته‌ام: هرگونه باز نشر و اشتراک این صفحات به هر نحو و در هر مکان و به هر منظـوری و به‌دسـت هر شـخصی بلامانـع و آزاد اسـت. که هنوز هم این مساله صدق می‌کند و رعایت امانتداری را در این برهوت اینترنت به وجدان مخاطب می‌سپارم و بس. اکنون می‌توانید این مجموعه که شامل ۳۳ تابلو است را از وبلاگ خانه‌ی شاعر دانلود کنید. برای دانلود این مجموعه<a href="http://ahmadzahedi.persiangig.com/Love_&amp;_Anarchism.zip"><b> اینجا </b></a>کلیک کنید.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">انتشار مجموعه‌ی "عشق و آنارشی" در فضای نت بازتاب‌های فراوانی داشت. از آن جمله گفت‌گویی بود که خبرگزاری صدای آلمان در این رابطه با من انجام داد که می‌توانید در<a href="http://www.dw-world.de/dw/article/0,,15109788,00.html"> این‌جا </a>بخوانید.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-7180659242595561035?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-50196454157109579552011-06-06T05:48:00.001-07:002011-06-06T05:48:53.151-07:00نه می‌شنوم<br />نه می‌بینم<br /><br />این مرگ نیست<br />مردن است<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-5019645415710957955?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-43080857073422826592011-05-29T00:52:00.000-07:002011-05-29T00:52:35.854-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-3yDbmKoOO24/TeH7DGifrLI/AAAAAAAACSI/izL4lEpTDvc/s1600/8e5apknuegfg2s0alb83.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="145" src="http://4.bp.blogspot.com/-3yDbmKoOO24/TeH7DGifrLI/AAAAAAAACSI/izL4lEpTDvc/s200/8e5apknuegfg2s0alb83.jpg" width="200" /></a></div>دوری<br />آن‌قدر دور<br />که اشک‌هایم تا به تو برسند خشک شده‌اند<br />کاش چیزی به‌جز مرگت<br />بین من و تو فاصله انداخته بود</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-4308085707342282659?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-7660975586840443682011-05-27T01:10:00.000-07:002011-05-27T01:10:47.151-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">شب موازی صبح است <br />صبح در پی شب<br />من مختوم تو شدم<br />تو موازی من<br />رفتیم همه‌ی راه‌های نرفته را با هم<br /><br />امان برده تنهایی؟ <br />که اینچنین آغوش گشوده‌ای بر من<br />تنهایی منم<br />و تو مژده بودی و نگاهی که شادی آورد<br /><br />چشمانت آتش بود و پیکرت زمین<br />صدایت آرامش آبی و موهایت بادی پریشان<br />پرسان سخت در آغوشت کشیدم... دیدم، دیدم، دیدم.<br />دیدی مرا که چه تنهایم<br />در کنارت<br />بر بستر تنهایی، ماندنی <br />و آغوش تنهایی گشودی<br /><br />ماندنی نه من<br />که ماندن تو است<br />رد ماندگاری بر روان و پیکرم<br />آری<br />آن شب به موازات ما صبح شد<br />که چنین صبحی می خواهم <br />هرگز شبش مباد</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-766097558684044368?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-56023945477070921992011-05-19T05:08:00.000-07:002011-05-19T05:08:08.718-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">بر بند نگاهی<br />كسی جا می‌ماند كه<br />كجا دیده‌ام / نمی‌داند<br /><br />بوسه كه هر گلوله<br />آغوش كه هر نفرت<br />مهری گریخته از منظرمان<br />تنها نگاه و خیر‌گی ‌است<br />اگر فقط از این دنده‌ی‌ چپ برگردد<br />بندبازی را می‌ماند<br />در تعادل پائیزی یك فصل. <br /><br />چشم‌ بسته‌ای چندی‌ست<br />گلوله برده یا تقدیر كه برگ‌ها ریخته‌اند؟<br />با نگاهت كم شده خوشبختی<br />از هرچه نامرادی و نامردی كم‌آوردی<br />نگاه كن<br />نترس<br /><br />در نگاه و خیرگی‌ات جا می‌ماند كسی كه <br />از نگاهت افتاده<br />بندبازی كه بازی را باخته<br />و تماشاچیان كف نزده، رفته‌اند.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-5602394547707092199?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-57987584700754255772011-05-18T03:06:00.000-07:002011-05-18T03:06:35.788-07:00این‌روزها می‌گذرد<br />مثل آبی که از سر آدم می‌گذرد<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-5798758470075425577?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-49048919085144762392011-05-17T03:00:00.001-07:002011-05-17T03:00:45.818-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">نوشت: <br />كاش باران ببارد<br />كاش آن‌قدر ببارد<br />و ببارد<br />و ببارد...<br /><br />من چتری را كه گشوده بودم بستم<br />تا به خیس شدنم بخندد<br /><br />نوشتم:<br />حالا كه خیس...<br />چتری را كه نیست <br />گشوده بود برایم<br />كه های های بارانم</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-4904891908514476239?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-46197996018996775622011-05-16T02:09:00.001-07:002011-05-16T02:09:32.516-07:00«گشتاپو» رو سفید شده<br />«كا.گ.ب» كم آورده<br />تمام مفتش‌های دنیا مانده‌اند<br />حتا «ركن‌الدین‌خان مختاری» خودمان هم به نظاره ایستاده!<br />این آینه‌ای كه مرا <br />چگونه تفتیش می‌كند؟!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-4619799601899677562?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-37544766319834521402011-05-14T15:45:00.000-07:002011-05-14T15:45:13.152-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">هیچ کس یک شاعر را <br />برای هیچ کاری استخدام نمی‌کند<br />هیچ‌کس شاعر را دوست ندارد <br />مگر مثل تو دیوانه باشد<br />شاعری به چه‌کاری می‌آید <br />جز ستایش تو<br />که آن‌هم در هیچ فرم آگهی استخدامی نیست<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-3754476631983452140?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-58049158354458542922011-05-13T15:10:00.000-07:002011-05-13T15:10:54.737-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">شعری نمی‌توانم بنویسم<br />وقتی که زن<br />در خون خود خوابیده باشد<br />در بستر خشونت خیابان<br />و مرد اسلحه کشیده باشد<br />و مثل سیگار<br />دودش را به هوا <br />فرستاده باشد</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-5804915835445854292?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-57006901673242690092011-04-29T01:31:00.000-07:002011-04-29T01:33:30.076-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">آن‌ها در زندانی هستند<br />کوچک<br />و وقت هواخوری کمی دارند<br />و مرخصی ندارند<br />بازجویی می‌شوند<br />و شکنجه می‌شوند<br />آن‌ها<br />زندانیان سیاسی هستند<br />در زندان‌هایی کوچک<br />بیشمارند<br />و ما <br />بیرون زندان‌ها<br />در زندانی بزرگ‌تر<br />در میهن‌مان</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-5700690167324269009?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-63695108755458675612011-03-22T11:42:00.000-07:002011-03-22T11:42:53.663-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh5.googleusercontent.com/-ObPuOC5WyAk/TYjtfak3WTI/AAAAAAAACQc/69DuiCme_dM/s1600/Ahmad+Shamloo.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="https://lh5.googleusercontent.com/-ObPuOC5WyAk/TYjtfak3WTI/AAAAAAAACQc/69DuiCme_dM/s200/Ahmad+Shamloo.jpg" width="200" /></a></div>این پر آزار<br />گند جهانی‌ست<br />متعفن از بیداد<br />آری آقای شاعر<br />شعر نجات جهان که هیچ<br />هیچ هم نیست<br /><br />امید<br />مضحکه‌ی دلقکی است مغموم<br />معتاد افیونی که<br />دروغ‌های همیشگی‌اش را هم از یاد برده است<br /><br />نه عشق و نه آینده<br />وقتی ایمان مرده باشد و امید نباشد<br />دیگر نه ترانه‌های شاد <br />و شعرهای عاشقانه به گوشم نمی‌رسد<br />تنها آوای توحش محتوم مرگ‌آوران است که مانده<br />می‌ماند<br />و خواهد ماند<br /><br />آری آقای شاعر<br />به آوای تو که چراغ راه را<br />نوید امید‌واری‌ام می‌داد<br />باور ندارم<br />و می‌دانم امیدی نیست دیگر<br /><br />لطفاً فقط گور مرا نشان دهید<br />آخر نشانی آن‌را هم گم کرده‌ام</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-6369510875545867561?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-2522738749622643692011-01-29T12:40:00.001-08:002011-01-29T12:45:44.691-08:00افتاده‌ام سر زبانی<br />که نوک زبانم بود نامش<br />با بازی‌های زمانی<br />در بازده معانی<br />که باز<br />کم می‌آورد شاعر<br />و شعری که تو را کم دارد<br />نوک زبانم بود<br />اما نا تمام می‌ماند<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-252273874962264369?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-15848174073697318822010-12-31T09:21:00.000-08:002010-12-31T09:21:04.805-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">بر بند نگاهی<br />كسی جا می‌ماند كه<br />كجا دیده‌ام / نمی‌داند<br /><br />بوسه كه هر گلوله<br />آغوش كه هر نفرت<br />مهری گریخته از منظرمان<br />تنها نگاه و خیره‌گی ‌است<br />اگر فقط از این دنده‌ی‌ چپ برگردد<br />بندبازی را می‌ماند<br />در تعادل پائیزی یك فصل. <br /><br />چشم‌ بسته‌ای چندی‌ست<br />گلوله برده یا تقدیر كه برگ‌ها ریخته‌اند؟<br />با نگاهت كم شده خوشبختی<br />از هرچه نامرادی و نامردی كم‌آوردی<br />نگاه كن<br />نترس<br /><br />در نگاه و خیرگی‌ات جا می‌ماند كسی كه <br />از نگاهت افتاده<br />بندبازی كه بازی را باخته<br />و تماشاچیان كف نزده، رفته‌اند</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-1584817407369731882?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-89504817823861599012010-12-27T15:57:00.001-08:002010-12-27T15:57:55.295-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">با بنفش ِ سرخ که زرد می شود<br />آبی را که بخار است و هنوز<br />آبی را که ریخته پشت ِ مسافری که هنوز<br />نرفته جایی تا برگردد<br />برگردنش بنفشی که سرخ<br />آویزم<br />می‌ریزم<br />زرد می‌شوم که از من است<br />این سرخی آتش ِ نفرت<br />که بر من است<br />شعر و شعار و وقاحت که در تنت<br />آویخته گردنبندی <br />که نه سرخ<br />سرخی که زرد<br />بنفش بود<br />و نبود</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-8950481782386159901?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-64794184936879668682010-12-23T02:30:00.000-08:002010-12-23T02:30:05.269-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">نام پیامبری بر من است<br />كه نمی‌شناسم<br />دیگر هیچ خدایی را بنده نیستم<br />وقتی خدایی باشی تو<br />كه می‌پرستم</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-6479418493687966868?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-32805315102682180702010-12-16T11:39:00.001-08:002010-12-16T11:39:34.023-08:00پیراهن تو<br />جایی در جدول عناصر ندارد<br />ببخشید آقای مندلیوف<br />یادم نبود شما عاشق دیگری هستید<br />و عشق من است كه فقط<br />در پیرهنش<br />عنصری ناب دارد<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-3280531510268218070?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-35378148425587371872010-11-14T12:45:00.001-08:002010-11-14T12:45:47.822-08:00رویا نیست این<br />تو روئیده‌ای<br />و من به پایت آب می‌ریزم<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-3537814842558737187?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-41632170231842448062010-11-09T23:18:00.000-08:002010-11-09T23:18:25.116-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">میان پستان‌های تو <br />آرامشی‌ست<br />همچون ساحلی امن<br />برای قایقی توفان زده<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-4163217023184244806?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-81336507140554861362010-11-06T14:06:00.000-07:002010-11-06T14:06:22.345-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">تو یك نت طولانی هستی<br />شنیدنی<br />بگذار هركس ساز خودش را بزند<br />تو در گوش من جا خوش كرده‌ای.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-8133650714055486136?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-71001529075660505362010-10-27T15:41:00.001-07:002010-10-27T15:41:53.387-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">زندگي<br />مزه‌ي غذايي را دارد<br />كه گرسنه نيستم و مي‌خورم<br />تا ميزبان محترم را راضي كنم.<br /><br />همين لاشخوري‌ست زندگي<br />كه مهمان آنيم<br />زيباست<br />و گرسنه</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-7100152907566050536?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-31657629192163533352010-10-17T23:02:00.000-07:002010-10-17T23:02:16.547-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">بهار سبز نيست<br />اين خنده‌ي توست<br />سرخ و آتشين<br />كه بهار من‌است<br /><br />بهار زيبا نيست<br />اين تويي كه زيبايي را به بهار داده‌اي<br />بهار مني تو<br />و دست‌هاي من<br />خالق فصول‌اند<br />فصلي كه سرخ است<br />فصلي كه سبز<br />بهار است</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-3165762919216353335?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-41479262466491060222010-08-22T01:37:00.000-07:002010-08-22T01:37:01.739-07:00چیست درد؟<br />رنج روان<br />یا زخم زمان بر پیکر آدمیان<br />زخم زبان<br />یا تنهایی؟<br />فقر درد است؟<br />اندوه درد است؟<br /><br />نیست درد<br />راهی به رهایی،<br />فریاد نیست<br />نیستی و تباهی...<br /><br />با این همه<br />درد<br />همیشه هست<br />چه این کلمات را بنویسم یا نه<br />درد هست<br />دردمند هست<br />درد در من هست<br />درمان<br />نه!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-4147926246649106022?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-2357043832099482212010-08-10T00:38:00.000-07:002010-08-10T00:38:00.056-07:00سیب که افتاد<br />آقای نیوتن<br />فقط جاذبه را کشف کرد<br />از عشق زمینی سیب<br />اما جا ماند.<br />و آن جاذبه‌ی سیب بود<br />انسان را به زمین کشاند.<br />نه زمین<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-235704383209948221?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-13064037606818910812010-06-25T21:54:00.000-07:002010-06-25T21:54:14.080-07:00برگرد بازی بی‌بها<br />برگرد کودکی‌ام<br />برگرد<br />زمان را فراموش کنیم<br />و آن شادی کاهلانه را<br />با دریا و ماهی‌ها باز<br />با بادبادگ بازی و قاصدک‌هایمان<br />بی‌خیال زمان که می‌گذرد<br />قسمت کنیم...<br />همه‌اش می‌شود<br />آغوش‌های مهربان را اما چه کنم<br />که جدا می‌کنند<br />کودکی‌هایم را<br />از آن‌چه هستیم<br />برنمی‌گردد به هیچ‌بهایی<br />آرزو می‌شود هر خاطره<br />و تا به‌یاد بیاوریم<br />از یاد می‌رود<br />کودکی‌ام که برنگشت<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-1306403760681891081?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-32685319759589289112010-06-20T23:01:00.000-07:002010-06-20T23:01:05.118-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">اندوه<br />آبشاری‌ست<br />که بر واژه‌ها فرو می‌ریزد<br /><br />اشک چشم‌هایم<br />شور<br />شیرین<br />بدون هیچ مزه‌ای<br />مانده‌ام به چه‌کار می‌آیند؟<br />چه بگویم...<br />وقتی که نادانی درونم است<br />و عقل<br />به‌حالم می‌گرید<br />سخنی نمی‌توانم گفت.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-3268531975958928911?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-16115568326020036212010-04-13T03:08:00.000-07:002010-04-13T03:08:28.737-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">در کابوسم<br />گورستان گروهی بزرگی را مسقف کرده اند<br />پرسان و پریشان از خواب می پرم<br />کابوسی نبود<br />بالای سرم اما، سقفی نیست</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-1611556832602003621?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-90627763453527720542010-03-15T01:44:00.000-07:002010-03-15T01:44:22.774-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">روز نو<br />زیبا نیست<br />در غیاب انسان<br />نوروزی<br />نیست<br />در زندان</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-9062776345352772054?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-52942661046756931402010-02-22T01:44:00.000-08:002010-02-22T01:45:12.600-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_vcU8qu3Yd4c/S4JR2mtnwhI/AAAAAAAACAM/P4ClN-CB9L0/s1600-h/Sohrab_Arabi.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/_vcU8qu3Yd4c/S4JR2mtnwhI/AAAAAAAACAM/P4ClN-CB9L0/s200/Sohrab_Arabi.JPG" width="146" /></a></div>دنیا که آمدی<br />سه آفتاب<br />از ماه آخر زمستان<br />افتاده بود<br />برف‌ها آب می‌شد<br />جوانه‌ای می‌رست<br />اما هنوز<br />دنیا<br />چیزی کم داشت<br />ما زمستان چشیده‌ایم<br />حالا تو همانطور جوان مانده‌ای<br />در تصویری بر دیوار<br />و ما پیر می‌شویم<br />با امید بهار<br />چه آرام آمدی<br />با مژده‌ای<br />که: سرما می‌گذرد<br />بهار در راه است<br />و چه زود رفتی<br />با گلوله‌ای<br />و بر یک پوستر<br />بازگشتی<br />اما جاودانه ماندی<br />در تمام بهارها<br /><br /><span style="font-size: x-small;">این شعر برای بار نخست به همت <a href="http://www.sabzpoem.ciooc.com/sabzpoem_archive/post-60773.html">این وبلاگ</a> منتشر شده است</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-5294266104675693140?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-58064370852748301472010-02-21T09:48:00.000-08:002010-02-21T09:48:29.733-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">چرا فرار کنم؟<br />سنگ به سقوط می‌خندد<br />و سگ‌های هار آزاد آزادند<br />چرا فرار کنم؟<br />هوا اگر پس است، باشد<br />سهم من از زایمان مادرم، ماندن است<br />و زیستن<br />میان زمستانی که تمام نمی‌شود<br />چرا فرار کنم؟<br />وقتی...<br />دیگری است که می‌ترسد<br />و ترسش را <br />به من پارس می‌کند<br />که مثل سنگ<br />خودم را بسته‌ام به زندگی<br />و در آرزوی دست کودکی و حوض آب<br />عطشناک خیال و خواب‌های خوش<br />سقوط را به تمسخر گرفته‌ام.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-5806437085274830147?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-65941203137768217562010-02-01T08:34:00.000-08:002010-02-01T08:34:51.306-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_vcU8qu3Yd4c/S2cCh44jNuI/AAAAAAAAB-I/X8V9D0g7dsc/s1600-h/Omid.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_vcU8qu3Yd4c/S2cCh44jNuI/AAAAAAAAB-I/X8V9D0g7dsc/s320/Omid.jpg" /></a></div>گوارا باد تشنگی<br />که رنج این زنجیر را<br />تهمت هیچ سرخوردگی نیست<br />بر این خاک سرد<br />خاکستر<br /><br />پرنده باز<br />با یاد زخمی‌اش<br />همزاد هجرانی‌ها<br />همبند تاریخ این خاک<br />گر می‌گیرد از عطش<br />انگار زمین دوباره آبستن است.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-6594120313776821756?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-30015849762575103582010-01-31T06:52:00.000-08:002010-01-31T06:52:29.580-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_vcU8qu3Yd4c/S2WY4T7hyBI/AAAAAAAAB9s/E34qXIey2P8/s1600-h/Omid_Montazari.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="122" src="http://2.bp.blogspot.com/_vcU8qu3Yd4c/S2WY4T7hyBI/AAAAAAAAB9s/E34qXIey2P8/s200/Omid_Montazari.jpg" width="90" /></a></div><div style="text-align: justify;">الف - م (امید منتظری) که روز شنبه دهم بهمن <a href="http://isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1483257&amp;Lang=P">به عنوان اغتشاش‌گر روز عاشورا محاکمه شد</a> و تصاویر دفاعیات ‌او از سیمای جمهوری اسلامی پخش شده است، بنابر آن‌چه از وی در دست است، شاعری توانا و مخیل است. او نظریاتی نیز در مورد شعر منتشر کرده که از جمله‌است دیدگاهش پیرامون شعر امروز؛ امید منتظری می‌نویسد: «شعر نه آن جملات پر طمطراق را می‌باید، نه آن همه استعاره و تشبیه و مجاز. این‌طور فکر می‌کنم که شعر در نگاه شاعر است. هنگام که به همین رویدادهای روزمره خیره می‌ماند. هنگام که دست کودک را می‌گیرد و می‌نویسد: آب</div><div style="text-align: justify;">سهلی که محال می‌شود، نه حتی ممتنع. گمان می‌کنم اثبات شعر نه به کلمات ثقیل و پیچیده است که اینچنین ارتباط با مخاطب کمرنگ و باور ناپذیر می‌گردد. همچنین به قالب ریزی واژگان بی اثر نیز نمی‌باشد. قالب ناشی از سیما و شکل بیان محتوای خاصی است که آنارشی ذهنی و زبانی معاصر آنرا بر نمی‌تابد و پذیرا نیست.</div><div style="text-align: justify;">ادبیات زبان فاصله و مجزا بودن نیست؛ زبان ارتباط است، تنیده به درک و وجود آدمی. شعر را اینگونه باور دارم نه آن خیال بعید و نه آن پرنده‌ی دور. می‌نویسیم: دلتنگ دلتنگی هامان، شکسته‌ی دلشکستگی هامان، با الفبای امید و حسرت که هی خط می‌خورد و دوباره...</div><div style="text-align: justify;">این‌گونه بر می‌گزینم، کلمات باور پذیر و تصاویر آشنا؛ اما نگاهی فراتر از تصویر بودن، در کشاکش نیستی و هستی و به معنایی شاید متافیزیک زندگی روزمره.</div><div style="text-align: justify;">اما نه شاعر فیلسوف است و نه شعر چراگاه فلسفه. نمی‌دانم فلسفه چیست با این حال می‌دانم که شعر آن نیست ...</div><div style="text-align: justify;">شعر من درازنای پر پیچ و خم هیچ خطابه‌ای نخواهد بود. استدلالی برای گویشش ندارم، اما ضرورتی است. زمین لرزه‌ای به مانند آوار آوار تشویش انسان معاصر. تفکیک شعر در نگاه از زاویه‌ای دیگر است. شاید خیال و شاید فراتر از آن؛ در عمل هم بیان این دید و حس، به گفتاری مؤثرتر، گویاتر و ماندگار تر است. آفرینش هنر می‌باید از درون هنرمند باشد. مخلوق بی هویت بیگانه است. انگار که نیست. ولی مقصود تنها اصالت اثر نیست که اصالت اثر ناشی از اصالت آفریننده‌ی آن می‌باشد، بدان شکل که به ضرورت خلق آن رسیده باشد. اثری خالص و مستقل! هنری از خویشتن که بر تنها نشیند.</div><br />نمونه‌ای از شعر درخشان امید منتظری<br /><br /><div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: large;"><b>امروز</b></span></div><br />امروز<br />صبحانه نخوردم<br />شعری نگفتم<br />و چای که همین‌جور دم می‌کشد روی اجاق<br />بوی مرداب می‌گیرد<br />بندگی روزهای سرد می‌کنم<br />پنجره آزارم می‌دهد<br />و باز منتظرت می‌ایستم...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-3001584976257510358?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-51306958667058615762010-01-24T15:09:00.000-08:002010-01-24T15:09:26.135-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><blockquote><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: x-small;">سهم یارانه من را می شود یک پتو بخرید برای مسعود باستانی، چایی بخرید برای ساسان آقایی، دو سیخ کوبیده برای کیوان مهرگان، قرص سر درد برای رضا تاجیک و یک بالاپوش گرم برای نسرین وزیری؟ می شود؟ </span><br /></div><div style="text-align: left;"><a href="http://afsharnik.blogspot.com/"><span style="font-size: x-small;">مهدی افشار نیک</span></a><br /></div></blockquote><div style="color: #38761d; text-align: left;"><span style="font-size: x-small;">تقدیم به روزنامه نگاران زندانی، که بیگناه ترین بیگناهان هستند</span><br /></div>مسعود باستانی سردش است<br />زمستان دره‌ی اوین آخر<br />سردتر است<br />برایش پتویی می‌خریم<br />بیشتر <br />نمی‌خواهد و بی‌نیاز است<br /><br />ساسان آقایی سیگار نمی‌کشد<br />حرف مفت نمی‌زند<br />چایی می‌خورد فقط مرتب<br />برایش چایی می‌بریم<br />از لاهیجان سبز<br />تا دره‌ی سرد و یخ بسته‌ی اوین<br /><br />کیوان مهرگان<br />فرزند ایران<br />کوبیده‌های خیابان بهار را دوست دارد<br />خاطره‌ای مطبوع تا بگذرد این زمستان اوین<br />برایش کباب می‌بریم<br /><br />نسرین وزیری مقاوم است<br />می‌دانیم<br />قبای افتخاری می‌خواهد<br />یک بالاپوش گرم<br />تا آخر این زمستان<br /><br />ما یاران جا مانده<br />جدا مانده<br />افسوس نمی‌خوریم<br />تنهایی سخت است<br />اما<br />یاران ما هم تنها نیستند<br />قلب کشوری با آن‌هاست<br />با روزنامه نگارهای زندانی<br />بهمن و عماد و علیرضا و بهرنگ و رضا<br />مهدی و محمد و علی و مهسا<br />احمد و خلیل و مصطفا<br />عیسا و منصوره و ماشالله<br />آروین و مزدک و کیوان و پریسا<br />سعید و روزبه و نادر و کوهیار<br />بدری و جواد و حسین و شیوا<br /><br />یاران ما <br />تنها نبوده و نیستند<br />برایشان امید می‌بریم و عشق<br />از ایران همه‌ی ایرانی‌ها<br />تا سیاه دره‌ی سرد اوین<br /><br />می‌دانی مهدی جان<br />و تو می‌دانی...<br /><br /><span style="font-size: x-small;">این شعر برای نخستین بار در سایت <a href="http://www.free-journalists.com/2010/01/blog-post_9171.html">تا آزادی روزنامه‌نگاران زندانی</a> درج شده است. </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-5130695866705861576?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-43276332751531733712009-12-29T07:07:00.000-08:002009-12-29T07:07:29.537-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div style="color: #38761d; text-align: left;"><span style="font-size: x-small;">برای امید منتظری، به پاس درك والایش از انسان</span><br /></div><br />دورتر از فاصله‌ای كه انگشتان بر پیشانی نشان می‌دهند<br />پرده گشوده می‌شود<br />درون سینه‌ام، جای قلبی نشسته‌ای كه می‌خواست<br />دلتنگ جای خالی‌ات شود<br />تو بازگشت به گذشته‌ای<br />تیری كه قلب من‌را شكافت. <br />افسوس، كاغذی نبود، افسانه‌ای بسرایم<br />بازیگری نبود، پرده كه گشوده شد <br />رفته بودی و مرده بودم<br />از تیری كه رها كردی<br />به كار دیگری نمی‌آمد<br />تا نمایش شروع نشده<br />من مرده باشم و تماشاچیان كف بزنند و بروند<br />و هیچ‌كس نبیند خونی كه روی صحنه ریخته واقعی است.<br />مثل تاریخ خورشیدی این تیر<br />نمی‌توانست مال هملت باشد.<br />نگفته بودم، زهر برای گفتن كم بود<br />با چشم‌های باز هم<br />اما اسفندیاری نبود<br />نشانه‌ای كه دیده، ندیده‌ پیشتر<br />تنها شبیهی سایه وار و سنگین<br />پیش از آن‌كه پرده گشوده شود<br />به افق نمایش نماز می‌خواند<br />و انگشتانم بر پیشانی، تو را می‌جستند.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-4327633275153173371?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-84330923025140237202009-12-24T05:27:00.000-08:002009-12-24T05:27:23.202-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div style="color: #38761d; text-align: left;"><span style="font-size: x-small;">برای عروج حضرت آیت‌اله العظمی منتظری</span><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">باران<br />بارانی نبود<br />ابر<br />ابری نبود<br />آفتاب<br />آفتابی نبود<br />خاک<br />خاکی نبود<br />تو اگر نمی‌آمدی<br />سجده‌ات نبود اگر<br />به آن که بزرگ‌تر است<br />نه خدای سامری<br /><br />فریاد نزد<br />قهرمانی نبود<br />ستایش نمی‌شد<br />انسان بود<br />نمونه‌ی نام بزرگ انسان <br />چرا که جهان<br />آفریده شده بود تا افتخار بیافریند<br />آن مرد بود<br />نه آب و نه ابر و نه آفتاب و نه خاک<br />این افتخار را نداشتند<br />نامی که مرد داشت<br />منتظری<br />منتظری<br />منتظری<br />منتظری<br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-8433092302514023720?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-56936186547021669622009-12-02T12:38:00.000-08:002009-12-02T12:38:40.694-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div style="color: #38761d; text-align: left;"><span style="font-size: x-small;">برای لبخندهای سبز و بهاری ساسان آقایی</span><br /></div><br />ماندنی<br />درختی‌ست<br />که لبخند می‌زند<br />عریان شده در باد<br />پائیز‌های بسیاری را دیده<br />سبز شده باز<br /><br />پائیز است<br />و تو نیستی<br />می‌دانم می‌آیی<br />زمستان هم که باشد<br />بهار می‌شود<br /><br />می آئی و ما<br />بغل بغل بهار<br />آغاز می‌شویم<br />سبز و استوار<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-5693618654702166962?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-91901125519579740572009-11-04T13:02:00.000-08:002009-11-04T13:02:13.864-08:00به خانه آمدم<br />از میان آتش و دود و خون<br />و فریاد و فرار مردم<br />خانه دلگیر بود<br />و بیرون<br />گریزگاهی نبود<br /><br />در گوری جای گرفتم<br />قلبم را می گویم<br />که آرام نداشت<br />و می تپید<br />در خیابان<br />چرا که قلب من هنوز<br />از خیابان به خانه<br />نیامده بود.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-9190112551957974057?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-35137294536947338002009-10-31T06:14:00.000-07:002009-10-31T06:14:17.843-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">خوب شد که <br />نمردیم <br />و دیدیم که <br />مردیم!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-3513729453694733800?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-14754569393281830132009-10-21T10:07:00.001-07:002009-10-21T10:07:57.296-07:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on">تمام قصه تمام نمی‌شود<br />بادگیرها گیر بادند<br />و بارانی که می‌پوشیم<br />نمی‌بارد<br />چترها بی‌هوا باز می‌شوند<br /><br />گنبدهای بی مناره<br />مناظر کریه‌ی تکراری هستند<br />تمام نمی‌شوند<br />تا جان‌مان در نرود<br /><br />نرود اجباری<br />بهشت سربازانی که<br />بادها و باران و تمام قصه‌های ما را<br />با ماتم‌های مبهوت<br />تمام کرده‌اند<br /><br />تمام هم که بشود<br />ما را گذاشته‌اند<br />هوا برشان داشته<br />ما هم تمام شدنیستیم<br />نیستیم؟!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-1475456939328183013?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-67783389880884599642009-10-15T04:14:00.001-07:002009-10-15T04:14:32.038-07:00<div style="text-align: right;">ما<br /></div><div style="text-align: right;">فریاد گاویم<br /></div><div style="text-align: right;">که فهمیده<br /></div><div style="text-align: right;">به قربانگاه می رود<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-6778338988088459964?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-51881705381787380742009-10-04T02:42:00.000-07:002009-10-04T02:42:36.319-07:00<div style="text-align: right;">آقادار<br /></div><div style="text-align: right;">پیله‌دار شهر <br /></div><div style="text-align: right;">افتاد<br /></div><div style="text-align: right;">آقادار<br /></div><div style="text-align: right;">با آرزوی مادرم<br /></div><div style="text-align: right;">که من را می‌خواست<br /></div><div style="text-align: right;">بر شاخه بیست و هفت سال پیش<br /></div><div style="text-align: right;">فریاد کشید و شب هنگام<br /></div><div style="text-align: right;">افتاد<br /></div><div style="text-align: right;">آقادار<br /></div><div style="text-align: right;">همه آرزوهای همه را<br /></div><div style="text-align: right;">شب هنگام<br /></div><div style="text-align: right;">از فراز لیله کوه<br /></div><div style="text-align: right;">فرود آورد<br /></div><div style="text-align: right;">به میعاد لجن سل<br /></div><div style="text-align: right;">آقا دار<br /></div><div style="text-align: right;">دروغ بود<br /></div><div style="text-align: right;">و ما <br /></div><div style="text-align: right;">بر آن همه<br /></div><div style="text-align: right;">دخیل بسته بودیم<br /></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: x-small;"><br /></span><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: x-small;"><b>توضیح چند واژه:</b></span><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: x-small;">آقا دار: درخت منسوب به آقا (مقدس) که مردم بر آن دخیل می‌بندند.</span><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: x-small;">پیله دار: در گویش گیلکی، به معنای درخت بزرگ؛ پیله (بزرگ)</span><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: x-small;">لیله کوه: لیلا کوه؛ کوه کبود و زیبا در جنوب لنگرود.</span><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: x-small;">سل: به فتح سین، آبگیر پست را گویند. لجن سل (لجنی که در مرداب است)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-5188170538178738074?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-17613648187856164852009-09-26T05:52:00.001-07:002009-09-29T12:21:42.886-07:00<div style="text-align: right;">تمام منظره ویران شد<br /></div><div style="text-align: right;">باران نبود<br /></div><div style="text-align: right;">اما سیل آمده باشد انگار<br /></div><div style="text-align: right;">از منظره<br /></div><div style="text-align: right;">جنازه‌ای روی دست ماند<br /></div><div style="text-align: right;">و حسرتی<br /></div><div style="color: white; text-align: right;">.<br /></div><div style="text-align: right;">باران شرمگین بارش<br /></div><div style="text-align: right;">نبارید دیگر<br /></div><div style="text-align: right;">و هیچ نگاهی<br /></div><div style="text-align: right;">هیچ وقت<br /></div><div style="text-align: right;">ندا را از یاد نبرد<br /></div><div style="text-align: right;">تمام منظره همین بود<br /></div><div style="text-align: right;">به باران قسم که همین بود<br /></div><div style="text-align: right;">و ما<br /></div><div style="text-align: right;">شرمگین نگاه خود شدیم<br /></div><div style="text-align: right;">داستان سهراب تکراری نبود<br /></div><div style="text-align: right;">در منظره جا نمی‌گرفت<br /></div><div style="text-align: right;">پهلویش را باز شکافتند<br /></div><div style="color: white; text-align: right;">.<br /></div><div style="text-align: right;">بارانی که نمی‌بارد<br /></div><div style="text-align: right;">کویر است<br /></div><div style="text-align: right;">کویر<br /></div><div style="text-align: right;">حسرت نگاه را می‌کشد<br /></div><div style="text-align: right;">و ما<br /></div><div style="text-align: right;">پریشان یاوه می‌گوئیم<br /></div><div style="text-align: right;">با چشم‌های بسته<br /></div><div style="text-align: right;">بستگی دارد<br /></div><div style="text-align: right;">هرکس چه‌قدر بتواند ببیند<br /></div><div style="text-align: right;">منظره‌ای را که<br /></div><div style="text-align: right;">تمام ویران است<br /><div style="color: white;">.<br /></div><span style="font-size: x-small;">باز نشر شعر ویرانه در <a href="http://www.sabzpoem.ciooc.com/sabzpoem_archive/post_47693.html">وبلاگ انجمن ادبی شاعران سبز ایران</a></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-1761364818785616485?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-56640259043032994472009-09-10T00:08:00.000-07:002009-09-26T03:45:17.655-07:00<div style="text-align: right;">تو ایستاده ای<br /></div><div style="text-align: right;">و می بینی ما را<br /></div><div style="text-align: right;">از پشت این عکس ها<br /></div><div style="text-align: right;">که تو را می بینیم<br /></div><div style="text-align: right;">در بیدادگاه<br /><div style="color: white;">. <br /></div></div><div style="text-align: right;"></div><div style="text-align: right;">چشم ها ی تو<br /></div><div style="text-align: right;">دو کاسه خون<br /></div><div style="text-align: right;">نگاه تو اما دریاست<br /><div style="color: white;">. <br /></div></div><div style="text-align: right;">تو ایستاده ای<br /></div><div style="text-align: right;">و آن چشم ها پرواز می کند<br /><div style="color: white;">. <br /></div></div><div style="text-align: right;"></div><div style="text-align: right;">تو ایستاده ای<br /></div><div style="text-align: right;">ما خم می شویم<br /></div><div style="text-align: right;">قامت قلم ت دریا<br /></div><div style="text-align: right;">کلامت جوهر دارد<br /><div style="color: white;">. <br /></div></div><div style="text-align: right;"></div><div style="text-align: right;">تو ایستاده ای<br /></div><div style="text-align: right;">و می دانی ما<br /></div><div style="text-align: right;">انگار سیل آمده باشد<br /></div><div style="text-align: right;">ما را برده باشد<br /></div><div style="text-align: right;">در اندوه تو<br /></div><div style="text-align: right;">و چشم های ما <br /></div><div style="text-align: right;">که بارها باریدند<br /></div><div style="text-align: right;">در آن عکس های غمگین سیاه<br /></div><div style="text-align: right;">در این بیداد گاه<br /><br />جا مانده است<br /><span style="color: white;">.</span> <br /></div><div style="text-align: right;"></div><div style="text-align: right;">می بینیم<br /></div><div style="text-align: right;">تو در برابر آن ها<br /></div><div style="text-align: right;">ایستاده ای<br /></div><div style="text-align: right;"><span style="color: white;">.</span> <br /></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: x-small;">این شعر برای بار نخست به همت <a href="http://www.sabzpoem.ciooc.com/sabzpoem_archive/post-46066.html">این وبلاگ</a> منتشر شده است</span><br /><span style="font-size: x-small;">بازنشر این شعر در سایت ادبی غریو را&nbsp; در <a href="http://ghariv.net/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=405&amp;Itemid=44">اینجا</a> ببینید</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-5664025904303299447?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-84303129897296322372009-09-06T03:53:00.000-07:002009-09-26T03:43:52.930-07:00<div style="text-align: right;">نگاه تو<br /></div><div style="text-align: right;">خون - گریه می شود<br /></div><div style="text-align: right;">فریاد نمی زنی اما<br /></div><div style="text-align: right;">باور نکرده ای تو که مرگ<br /></div><div style="text-align: right;">همین صیاد خرد و پیر باشد<br /></div><div style="text-align: right;">با منقار کژ و کریه اش<br /></div><div style="text-align: right;">پلیکان پیری که نمی داند<br /></div><div style="text-align: right;">تو ماهی سیاه کوچکی*<br /></div><div style="text-align: right;">و اینبار<br /></div><div style="text-align: right;">خنجر ِ توفانی را بلعیده است<br /></div><div style="color: white; text-align: right;">.<br /></div><div style="text-align: right;">توفانی در نگاه تو بود<br /></div><div style="text-align: right;">حقارتی در دام صیاد<br /></div><div style="text-align: right;"><span style="color: white;">.</span><br /></div><div style="text-align: right;">جا پای تو را می جوید <br /></div><div style="text-align: right;">مرگ <br /></div><div style="text-align: right;">تا جاودان شود<br /></div><div style="color: white; text-align: right;">.<br /></div><div style="text-align: right;">هزار ماهی کوچک<br /></div><div style="text-align: right;">رد نگاه تو را می گیرند<br /></div><div style="text-align: right;">تا توفان می روند<br /></div><div style="text-align: right;">با خنجر سرخی در دست<br /></div><div style="text-align: right;">«ندا»ی نامی بر لب<br /></div><div style="text-align: right;">و زندگی <br /></div><div style="text-align: right;">در<br /></div><div style="text-align: right;">نگاه شان<br /></div><div style="text-align: right;"><span style="color: white;">.</span><br /></div><div style="text-align: right;"></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: xx-small;">* اشاره به داستان "ماهی سیاه کوچولو" اثر جاودانه صمد بهرنگی، که مبنای نگاه این شعر قرار گرفته.</span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size: x-small;">این شعر برای بار نخست به همت <a href="http://www.sabzpoem.ciooc.com/sabzpoem_archive/post-46066.html">این وبلاگ</a> منتشر شده است</span>.<br /><span style="font-size: x-small;">بازنشر این شعر در سایت ادبی غریو را&nbsp; در <a href="http://ghariv.net/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=407&amp;Itemid=44">اینجا</a> ببینید</span><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-8430312989729632237?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-925498967494973542009-08-29T02:44:00.000-07:002009-09-26T03:43:00.762-07:00<div style="text-align: right;">سخن از ناتوانی من است<br /></div><div style="text-align: right;">و این واژه های بی معنی<br /></div><div style="text-align: right;">که پشت نام تو سرریز می شوند<br /><div style="color: white; text-align: right;">#<br /></div>سخن از نام تو نیست<br /></div><div style="text-align: right;">از نمردن<br /></div><div style="text-align: right;">و جاودان ماندن<br /><div style="color: white;">#<br /></div></div><div style="text-align: right;">همه شرم من این است<br /></div><div style="text-align: right;">تو هنوز نوزده ساله ای <br /></div><div style="text-align: right;">من اما پیر می شوم<br /><div style="color: white;">#<br /></div></div><div style="text-align: right;"></div><div style="text-align: right;">سخن از مرگ تو نیست<br /></div><div style="text-align: right;">از گوری شبیه گورها<br /></div><div style="text-align: right;">تنها<br /></div><div style="text-align: right;">سخن من همه از سکوت توست<br /><div style="color: white;">#<br /></div></div><div style="text-align: right;"></div><div style="text-align: right;">مرگ تو کوچک نیست<br /></div><div style="text-align: right;">مرگ برای تو کوچک است<br /></div><div style="text-align: right;">زندگی هم<br /></div><div style="text-align: right;">تو باید دنیا بودی<br /></div><div style="text-align: right;">که دنیایی<br /></div><div style="text-align: right;">بر دست های توست<br /><div style="color: white;">#<br /></div></div><div style="text-align: right;"></div><div style="text-align: right;">سخن از تو<br /></div><div style="text-align: right;">سخن از <br /></div><div style="text-align: right;"><a href="http://pictures.picasion.com/pic11/5473a6765af58ee54b9ac523cbc89f78.gif">سهراب</a><br /></div><div style="text-align: right;">است...<br /><div style="color: white;"><span style="font-size: x-small;">.</span><br /></div><span style="font-size: x-small;">این شعر برای بار نخست به همت <a href="http://www.sabzpoem.ciooc.com/sabzpoem_archive/post_44934.html">این وبلاگ</a> منتشر شده است</span><br /><span style="font-size: x-small;">بازنشر این شعر در سایت جنبش راه سبز در <a href="http://www.rahesabz.net/story/1045/#When:01:09:03Z">اینجا</a> ببینید</span><br /><span style="font-size: x-small;">بازنشر این شعر در سایت ادبی غریو را&nbsp; در <a href="http://ghariv.net/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=408&amp;Itemid=44">اینجا</a> ببینید</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-92549896749497354?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-85142042718907919572009-08-25T22:56:00.000-07:002009-08-25T23:09:07.630-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_vcU8qu3Yd4c/SpTPozAXV9I/AAAAAAAABgM/kiFIF0TtEIA/s1600-h/114064617.loftTXcS.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="87" src="http://1.bp.blogspot.com/_vcU8qu3Yd4c/SpTPozAXV9I/AAAAAAAABgM/kiFIF0TtEIA/s200/114064617.loftTXcS.jpg" width="67" /></a></div><div style="text-align: justify;">سال‌ها پيش (شايد بيش از ده‌سال) شعری از <a href="http://www.blogger.com/goog_1251870190773" name="OLE_LINK2"></a><a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D9%84_%D8%B3%DB%8C%D9%84%D9%88%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%86" name="OLE_LINK1">سيلوراستاين</a> به دستم رسيد كه هم‌آن زمان با اندك بضاعت زبان كه داشتم سعی كردم به فارسی برگردانم. اينك كه صلح، گفتمان غالب روشنگران مردمی معاصر شده است. بد نيست باز بخوانيم‌اش...</div><div style="color: white;">.</div><br /><div style="text-align: right;"><b>بغل زدن و نه جنگ</b></div><div style="text-align: right;">نمی خواهم بجنگم</div><div style="text-align: right;">تو را می خواهم</div><div style="text-align: right;">تنگ در آغوش گیرم</div><div style="text-align: right;">نمی خواهم بجنگم</div><div style="text-align: right;">به جايی كه همديگر را در آغوش می فشارند</div><div style="text-align: right;">و می توان غلتان</div><div style="text-align: right;">بر قاليچه يی خنديد</div><div style="text-align: right;">و می توان هم را بوسيد</div><div style="text-align: right;">و بغل زد</div><div style="text-align: right;">آن جايی كه انگار</div><div style="text-align: right;">همه پيروزند</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-8514204271890791957?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-45803066244826338472009-08-22T09:04:00.000-07:002009-08-22T09:11:05.564-07:00<div style="text-align: right;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_vcU8qu3Yd4c/SpAWbEkh8sI/AAAAAAAABe0/YdDWy_dIrbo/s1600-h/Leigh+Hunt.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_vcU8qu3Yd4c/SpAWbEkh8sI/AAAAAAAABe0/YdDWy_dIrbo/s200/Leigh+Hunt.jpg" /></a>جیمز هنری هانت لی مشهور به لی هانت، نویسنده، شاعر و سیاستمداری متعصب بود که در سال 1784 میلادی متولد شد و تا سال 1859 می زیست. برای نگارش مقاله ای با مضمون حمله به جرج چهارم، که بنا بود در آینده شاه انگلستان شود، در نشریه ممتحن یکی از نشریات فراوانی که لی هانت ویراستارشان بود باری دستگیر و به زندان برده شد. او از هواداران نخستین کیتس و شلی بود و ارتباطی نیز با بایرون داشت.&nbsp; شعر ابوبن ادهم که در 1834 سروده شده است،&nbsp; از شعرهای کوتاه و به یاد ماندنی هانت است.<span style="color: white;">؛</span></div><div style="color: white; text-align: right;"></div><div style="color: white; text-align: right;"><span style="color: white;"><span style="color: black;"><span style="color: white;">&nbsp;</span></span></span>.</div><div style="text-align: right;"><b><span style="color: white;">؛..</span></b><span style="color: white;"></span><b><span style="font-size: xx-small;">(</span></b><b>قضیه<span style="font-size: xx-small;">)</span></b> <b>ابو بن ادهم<span style="color: white;">؛</span></b></div><div style="text-align: right;"><b>&nbsp;</b>(که خواندانش فزون باد)</div><div style="text-align: right;">شبی در نور مهتاب</div><div style="text-align: right;">برخواست ادهم از خواب</div><div style="text-align: right;">باشکوه و روشن مثل زنبقی در میان شکوفه</div><div style="text-align: right;">می نوشت در کتابی طلائی فرشته!؛</div><div style="text-align: right;">فرشته آرام بود و زیبا از او می پرسد:<span style="color: white;">؛</span></div><div style="text-align: right;">چه می نویسید؟</div><div style="text-align: right;">با نگاهی آگنده از شهد آشتی<span style="color: white;">؛</span></div><div style="text-align: right;">نام کسانی با خدا دارند عاشقی</div><div style="text-align: right;">و یکی هم نام من است.<span style="color: white;">؛</span></div><div style="text-align: right;">نه، فرشته پاسخ داد نیست.<span style="color: white;">؛</span></div><div style="text-align: right;">ابو یواشکی گفت باز به فرشته<span style="color: white;">؛</span></div><div style="text-align: right;">اسم من با دعای تو تو لیست می شه نوشته</div><div style="text-align: right;">رفت فرشته و سپس شبی دیگر</div><div style="text-align: right;">بیامد با نوری روشن تر</div><div style="text-align: right;">نام آن عاشقان خدا را بیاورد</div><div style="text-align: right;">پیش بالای آن هم بود نام ادهم!<span style="color: white;">؛</span><br /><span style="color: white;">. <br /></span><br /><div style="color: white; text-align: right;"><span style="color: white;"><span style="color: black;">این شعر طنز یا هجو نیست اما به دلیل مضمون چرندی که دارد ترجیح دادم به صورت یک <a href="http://www.fis-iran.org/fa/irannameh/volxvi/hedayat-qazzieh-parody">قضیه</a>، مثل آن ها که صادق هدایت نوشته، ترجمه اشان کنم. اگر خیلی برایتان جدی بود،<a href="http://semosijan.blogfa.com/post-18.aspx"> اینجا</a> ترجمانی بهتر از این را می توانید بخوانید.<span style="color: white;">؛</span></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-4580306624482633847?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-29157883698580789052009-08-21T04:49:00.000-07:002009-08-22T07:29:47.175-07:00<div style="text-align: right;">نه درمان من</div><div style="text-align: right;">نه مادر می توانی بود</div><div style="text-align: right;">حوّای بی بند و باری تو</div><div style="text-align: right;">که فریبم داد<br /><span style="color: white;">.</span> </div><div style="text-align: right;"></div><div style="text-align: right;">آتش بیار دوزخ خویشم</div><div style="text-align: right;">ازل تا ابد گناه کاری</div><div style="text-align: right;">که می داند</div><div style="text-align: right;">عاشق توست</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-2915788369858078905?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-8895142135227221882009-04-13T13:23:00.000-07:002009-08-22T07:29:25.549-07:00<div align="right" dir="rtl">آفتاب امروز<br />رنگ انارستان‌هایی را دارد<br />که سرخی غروب را به‌بازی گرفته‌اند<br />وقتی<br />چشم‌های تو<br />هر صبح<br />در قلب من گشوده می‌شود<br />بارویی بایدت<br />تا بیدارم نگاه دارد<br />خشت خشت نگاه تو<br />وقتی<br />از میان گریه‌های من طلوع می‌کنی<br />تا میان آب و آتش بمیرم<br />و این بازی هر روزه است. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-889514213522722188?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-7384092861953385452009-04-13T13:22:00.000-07:002009-08-22T07:28:47.385-07:00<div align="right" dir="rtl">خوش‌آمدی اندوه<br />در حال مرگ بودم<br />غمی که سوغات آوردی<br />شادم کرد</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-738409286195338545?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-43534429986622714042009-04-10T01:33:00.001-07:002009-08-22T07:28:32.680-07:00<div align="right" dir="rtl">آسمان آبی است<br />تو می‌نوشی<br />تاب نمی‌آورد نگاهم را<br />چتری<br />چاک می‌زند چشم</div><div align="right" dir="rtl">که به آسمان دوخته‌ام</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-4353442998662271404?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-88245261885401980842009-04-09T07:42:00.000-07:002009-08-22T07:28:17.240-07:00<div align="right" dir="rtl">هوای این‌جا دارد<br />دلم کنار نمی‌آید بی‌تو<br />دستم به کاغذ نمی‌برد شعری<br /><br />شاعرم</div><div align="right" dir="rtl">شعرهای تو را می‌خوانم</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-8824526188540198084?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-69656689232207538052009-04-07T23:40:00.000-07:002009-08-22T07:28:00.370-07:00<div align="right" dir="rtl">تو می‌دانی<br />اسب با پرش از مانع رد نمی‌شود<br />تحقیر می‌شود<br />و تماشاگران مست<br />هر بار<br />برای سواری دست می‌زنند<br />که شلاق را محکم‌تر فرو ‌آورد<br /><br />تو می‌مانی<br />میان میدان‌هایی<br />که با شتک‌هایی سرخ<br />هاشور می‌خورند<br />و مسابقه‌ای هم </div><div align="right" dir="rtl">حتا در میان نیست.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-6965668923220753805?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-38713859917090109302009-04-06T23:40:00.000-07:002009-08-22T07:27:26.079-07:00<div align="right" dir="rtl">سر به زیر<br />کنار هم نشسته‌اند<br />چهار مرد<br />و با نگاهشان<br />کفش‌های هم را<br />واکس می‌زنند<br /><br />یا از هم نهان کرده‌اند<br />که هشت‌پای پلیدی </div><div align="right" dir="rtl">درونشان لانه کرده است.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-3871385991709010930?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-31707710374752411202009-04-04T21:55:00.000-07:002009-08-22T07:26:54.046-07:00<div align="right" dir="rtl">در اوراقی میان<br />حرف‌های بهرام بیضایی<br />عکسی از وایدا<br />شعری از شمس<br />به شیرینی عسل در چای<br />نشسته‌ام<br />یکی فریاد می‌زند:<br />رُبِّ بزرگ چند است؟<br /><br />به دنیا می‌آیم<br />گریه‌ام می‌گیرد<br />روزنامه را کنار می‌گذارم<br />و منتظر می‌مانم<br />یکی از قصابی مقابل دکان بیاید<br />بند نافم را ببرد.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-3170771037475241120?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-10464029573660452682009-04-01T09:43:00.000-07:002009-08-22T07:26:23.372-07:00<div align="right" dir="rtl">پشت هر میزی<br />نیاز به سخن گفتن نیست<br />خوراک زبان می‌خوریم<br />و فراموش می‌کنیم<br />گاو بیچاره ماغ می‌کشد</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-1046402957366045268?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-29870704580816320642009-03-29T23:28:00.000-07:002009-08-22T07:26:08.225-07:00<div align="right" dir="rtl">این آشیانه‌ی تو نبود<br />که بر آن نشسته‌ای پرنده<br />این منم<br />ممنون که قلبم را نوازش کردی<br />و آزادی‌ام را </div><div align="right" dir="rtl">بر منقارت بردی</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-2987070458081632064?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-591775721867129242009-03-29T02:42:00.000-07:002009-08-22T07:25:02.485-07:00<div align="right" dir="rtl">چشم که باز کند<br />کلاغ<br />نقطه‌ی روشن ِ مشکوکی<br />فقط</div><div align="right" dir="rtl">شب را مکدَّر می‌کند</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-59177572186712924?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-74662691858403974082009-03-27T00:53:00.000-07:002009-08-22T07:24:12.940-07:00<div align="right" dir="rtl">قطار ِ سیاهی است در تونل؟<br />یا تونل ِ تاریکی<br />که قطار، راه گم می‌کند؟!<br />...<br />نگاه می‌کند<br />کلاغ ِ چشم سفیدی</div><div align="right" dir="rtl">که فیلسوف شده‌است</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-7466269185840397408?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-38879506031620178552009-03-24T23:51:00.000-07:002009-08-22T07:23:50.886-07:00<div align="right" dir="rtl">این خستگی<br />کُشنده<br />بهانه است<br />از تمام ِ راه‌های سخت گذشتن<br />وقتی که راهی نیست<br />تمام ِ فریادها را<br />همراه<br />وقتی که سکوت است<br />و هیچ دیگر...<br />جز این خستگی<br />که می‌کُشدِمان <br />وقتی<br />که زندگی نیست.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-3887950603162017855?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-27004768489980747512009-03-21T02:03:00.000-07:002009-08-22T07:23:19.124-07:00<div align="right" dir="rtl">چگونه است </div><div align="right" dir="rtl">که تو بی‌من زنده‌یی</div><div align="right" dir="rtl">و من با تو هم</div><div align="right" dir="rtl">هزار بار می‌میرم؟</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-2700476848998074751?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-14130203046561040572009-03-12T01:19:00.000-07:002009-08-22T07:22:53.533-07:00روباه<br />مثل کودکی گم شده‌ی تو بود<br />سیاه، مثل دیدن من<br />شبیه خوان غم همیشه که هست<br />دروغ نمی‌گفت<br />هنوز شب نشده کلاغ‌ها گم می‌شوند<br />من می‌مانم<br />نگاهی که پی‌جوی توست<br />تویی که شکارچی روباهی<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-1413020304656104057?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-80078036619884265072009-03-10T07:15:00.000-07:002009-08-22T07:22:38.200-07:00<div align="right" dir="rtl">تو اهل کجایی؟<br />اهلیِ تو من<br />وقتی نگاهی<br />پر می‌کشد<br />آن‌جا که تو ایستاده‌ای<br />تا جایی که<br />باید باشم!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-8007803661988426507?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-72568701457468927412009-03-07T03:16:00.000-08:002009-08-22T07:22:11.354-07:00<div align="right" dir="rtl">همه که مثل ما نبودند<br />نيامده مرده باشیم.<br /><br />همه‌جايی که اينجا نيست<br />رفتارمان را از ياد ببريم<br />و برگرديم سر جای اول‌مان<br /><br />به برادر لاشه‌خوار بگو<br />سهمی که از جنازه‌ی مادر دزديد<br />از ما در برده بود<br />منقار کجش را وقتی<br />برای تقسيم عدالت به هوا بلند کرد.<br /><br />همه که مثل شما<br />لاشخورهای پير </div><div align="right" dir="rtl">مهمان ِ مرگِ ما نمی‌شوند.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-7256870145746892741?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-55874521205476298682009-03-06T00:06:00.000-08:002009-08-22T07:21:18.451-07:00<div align="right" dir="rtl">دامون را برف گرفته است<br />دامنت اما بهاری<br />تو قله‌اش</div><div align="right" dir="rtl"><br />پس برفی بی‌امان<br />کوه قامتی </div><div align="right" dir="rtl">که می‌بینم‌اش</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-5587452120547629868?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-87423011628585444632009-03-03T03:49:00.000-08:002009-08-22T07:19:49.427-07:00<div align="right" dir="rtl">امان بریده غم<br />من تنهایم و تنها<br />یاد تو<br />سایه‌یی<br />که نگاهم می‌کند </div><div align="right" dir="rtl">و غم باز می‌ماند</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-8742301162858544463?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-60440997477253407522009-02-20T01:16:00.000-08:002009-08-22T07:19:11.430-07:00<div align="right" dir="rtl">از پنجره‌های بسته<br />گل‌ها را نمی‌بینم<br />نمی‌بینم که رفته ـ آمده آیا</div><div align="right" dir="rtl"><br />تو آزادی<br />نمی‌بینم که در کدام بهار مُردی</div><div align="right" dir="rtl"><br />فقط گلی را می‌بینم<br />که عبور کودکی شکسته‌اش<br />و باغبان عبوسی<br />مرا نشان می‌دهد</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-6044099747725340752?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-27753698410604549742009-02-18T02:35:00.000-08:002009-08-22T07:17:53.635-07:00<div align="right" dir="rtl">هنوز<br />پائیز نشده<br />برگ‌های زرد ریخته را می‌سوزانند<br />یادمان باشد<br />تا بهار باید</div><div align="right" dir="rtl">بر شاخه‌ی درخت‌ها بمانیم</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-2775369841060454974?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-61564337164920071642009-02-03T06:33:00.000-08:002009-08-22T07:16:12.532-07:00<div align="right" dir="rtl">می‌گویی: می‌خواهم بمیرم<br />ندانستی از آن پیشتر<br />من بیشتر<br />دردست‌های باد<br />کنار آب، در ریه‌ی بیجار<br />در آواز کّلکافیس<br />بر ساحل پوسیده‌ی چمخاله<br />در دام گسترده‌ی خالی<br />آغوش زنی که نبوده<br />بود<br />یادگار زائویی رفته</div><div align="right" dir="rtl">مرده بودم</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-6156433716492007164?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-34042480840740659862009-01-31T09:24:00.000-08:002009-08-22T07:15:08.898-07:00<div align="right" dir="rtl">به تیره‌ی آسمان<br />امید نمی‌بندم<br />که ابرها<br />نقاش تباهی‌اند<br />پیامبران تازه<br />با مژده‌های دروغ<br />و سوره‌های بی‌معجزه<br />بر زمین<br />برای رسوایان زمان<br />کیسه دوخته‌اند<br />تا راه‌های سعادت را این‌بار<br />در ستون‌های سترون بورس<br />اوراقِ ارزشمندِ بی‌ارزشی سازند<br />آه،<br />نمی‌خواهم در این زمان بمیرم<br />وقتی برای مردن<br />هیچ ستونی فرج نمی‌بخشد<br />و جواز معامله می‌کنند<br />نمی‌خواهم چیزی ببینم<br />آسمانی که شعر نمی‌شود<br />و ابرهای مسموم<br />کلمه را<br />ابتر کرده‌اند<br />می‌خواهم آن‌قدر زنده بمانم<br />که زندگی ببازد<br />نگاهی را که از من دریغ کرده است</div><div align="right" dir="rtl">از آسمان</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-3404248084074065986?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-53307044402307416872009-01-23T04:31:00.001-08:002009-08-22T07:13:00.445-07:00<div align="right" dir="rtl">دیروز دیدمش<br />که از برابر من می‌گذشت<br />امروز در گذشت<br />تنها شده‌ام<br />از عبور حتا یادها<br />و فردا خال مانده<br />چرا که کلامی در میان نیست<br />شناختن<br />اما آدمی می‌داند<br />آن عبور<br />خالیِ هیچ نبود<br />نگاه می‌کردم<br />می‌گذشت<br />شاید نگاهم می‌کرد...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-5330704440230741687?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-18735188125688408512008-12-17T08:30:00.000-08:002009-08-22T07:12:43.367-07:00<div align="right" dir="rtl">بي‌زار<br />گرگي‌ست<br />مي‌چرد رویای گله را<br />بي‌آرام.<br /><br />فردا نه رنگ تو را دارد<br />نه هوای<br />هـای های چوپانی<br />گله‌اش زار مي‌زند برای گرگ...<br />فردا مثل من است<br />گوشه‌یی نشیته<br />از ترس گرگ، </div><div align="right" dir="rtl">راست مي‌گویم.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-1873518812568840851?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-60817893567621405552008-11-23T04:44:00.001-08:002009-08-22T07:12:22.906-07:00<div align="right" dir="rtl">برگور گل‌ها<br />گریه که می‌کنی<br />خاک خانگی تو می‌شوم<br /><br />گلدن خالی هر بار<br />آغوش عاشق شمعدانی هاست<br /><br />خاطره‌یی که من را دزدید<br />حالا که خاک خیس است<br />می‌خندد.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-6081789356762140555?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-69356802117499191172008-10-28T13:15:00.000-07:002009-08-22T07:11:55.625-07:00<div align="right" dir="rtl">تنها آفتاب است<br />و صداهاي ممتد<br />بي‌آنكه ديده باشد كسي<br />طلوع را<br />و يا در ياد مانده باشد<br />غروبي پيشين<br />آفتاب ظالم است<br />و تيره‌ي تباهي‌ها<br />هياهو كنان در ميان‌اند</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-6935680211749919117?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-17733717351917748672008-10-24T07:05:00.000-07:002009-08-22T07:11:38.362-07:00<div align="right" dir="rtl">دير شده نازنين<br />پرستوها رفته‌اند<br />و ديگر<br />براي هيچ كس دلتنگ نمي‌شوم<br />دلتنگ نيست<br />تنگ‌دلي‌ست<br />اين كه غربال مي‌كند<br />همه‌مان را اين‌روزها</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-1773371735191774867?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-77190922874065702342008-10-16T10:55:00.000-07:002009-08-22T07:11:18.218-07:00<div align="right" dir="rtl">اوج مي‌گيري<br />با بال‌هاي پروانه‌يي<br />و شادمانه<br />از رنگين‌كماني<br />به زمين مي‌آيي<br />انگار<br />بزرگ‌ترين كودك جهاني<br /><br />آن‌قدر هستي<br />كه زمين هست<br />جوانه مي‌دهي و باز<br />بادبادك مي‌شوي<br />آن‌قدر اوج مي‌گيري<br />كه كودك مي‌شوند<br />همراه نگاه تو<br />آن‌وقت<br />همه‌ي آدم‌ها...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-7719092287406570234?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-48804774400549055392008-10-11T23:14:00.000-07:002009-08-22T07:10:12.792-07:00<div align="right" dir="rtl">كاغذ كاهي<br />كه زير قفس<br />كركس<br />براي فضله‌اش گذاشته‌يي<br />جايِ شعر نيست<br />بايد بر ايران‌چك نوشت<br />كه خريدار دارد<br />اين بي‌اعتباراين روزها</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-4880477440054905539?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-74983270917929426782008-10-05T13:15:00.000-07:002009-08-22T07:06:12.247-07:00وقتي<br />در مي‌زنند<br />پشت در كسي نيست<br />با آسانسور خالي<br />بالا مي ـ نمي ـ مي ـ نمـ...<br />مي‌شكند شرم<br />سر مي‌رود حوصله از انتظار<br />با شماره‌هايي كه خاموش ـ روشن مي‌شود<br /><br />درد نمي‌كند<br />دستمال مي‌بندم<br />سفيد<br />سفت<br />سرم<br />داخل مي‌شوند<br />از پله‌ها با پا<br />در كسي نيست، نبود<br />ـ كجاست؟<br /><br />در نزده داخل شده‌اند<br />ميهمان سر زده<br />زده به سرم<br />حقيقت دارد<br />كه دستمال سفيدي پيدا نمي‌شود؟<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-7498327091792942678?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-7317781823079835172008-10-03T11:55:00.000-07:002009-08-22T07:04:24.625-07:00گذشت<br />دهه‌ي شصت<br />خاك خورديم تا<br />خاك كرديم<br />همه<br />خودمان را<br />و بسته‌هاي مچاله‌ي سيگار<br />به‌يادگار<br />راديو از نام‌ها پر شد<br />بي‌نشان<br />زنبورك زشتي در قاب شيشه‌اي<br />هميشه مادرش را گم كرده بود.<br /><br />دهه‌ي شصت بود<br />كه دبستان<br />پادگان شد<br />پادگان، قبرستان<br />جنگ بود<br />موشك باران<br /><br />شصتِ خدا بر رويمان<br />كوچه عوض مي‌شد<br />حجله به خون داماد آذين!<br /><br />دير شده بود<br />كودكان بزرگ نشده مي‌مردند<br />و بزرگ‌ها<br />در حسرت كودكي‌هاشان<br />يواشكي مي‌خنديدند.<br /><br />دهه‌ي آخرِ زمان<br />آخرِ دهه‌ي شصت بود<br />اميد، بشارتي دور<br />كور بود.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-731778182307983517?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-47290096145600411702008-09-30T12:03:00.000-07:002009-08-22T07:03:41.880-07:00ترانه‌ها كه مي‌خوانند<br />فرياد<br />سخني‌كه نباشد، است<br />روز ترانه‌ها<br />فردا<br />ناخوانده بسيار است<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-4729009614560041170?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-61764118162471120932008-09-22T23:20:00.000-07:002009-08-22T07:03:17.027-07:00دل را براي دريا زدن<br />بي‌چتر <br />زیر باران نمي‌برم<br />دلي كه خيس مي‌شود<br />آري<br />دريايي‌ست<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-6176411816247112093?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-7048099213098749072008-09-19T12:08:00.001-07:002009-08-22T07:02:59.049-07:00شعري كه مي‌خواند<br />زباني جا مي‌ماند<br />كه؟<br />ـ «چرا كسي گوش نمي‌كند»<br />اين روزها گران شده<br />ـ گوشي ...<br />زبان تشنه مي‌ماند<br />شعر نمي‌خواند.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-704809921309874907?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-1054233776348313602008-09-16T12:11:00.000-07:002009-08-22T07:01:53.834-07:00غم در نگاهي جا مي‌ماند<br />عبور مي‌كند، بر من<br />«يك ساعت است صف ايستاده‌ام<br />اتوبوس نمي‌آيد»<br />صفِ خسته هم ايستاده.<br />نگاهي كه عبور مي‌كرده بر من، مي‌رود<br />در انتظارِ مدل بالايِ اتومبيلي <br />برايش چراغ <br />(در چشمم خاري مي‌رود از باد<br />چشمك مي‌زنم) <br />مي‌زند!<br />غم جا مي‌ماند.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-105423377634831360?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-47543215385896351562008-09-11T23:07:00.000-07:002009-08-22T07:01:01.166-07:00دل را به ياد مي‌سپارم<br />نگاه را به باد<br />نه بر دل مي‌نشيند<br />نه خواندن، حوصله دارد<br />همه را دور مي‌ريزد<br />خسته‌ام.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-4754321538589635156?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-33058302260261717252008-09-08T02:59:00.001-07:002009-08-22T07:00:41.560-07:00بر باد هستيم<br />آرزوهامان در بند<br />نگاه‌هايِ ناكجا<br />بي‌فروغ<br />شرحِ شب، خاموش<br />هستيم،‌ نه بر باد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-3305830226026171725?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-65444650258424784522008-09-03T10:47:00.000-07:002009-08-22T06:59:55.575-07:00كوتاه آمدند<br />بزرگان<br />و حقارت<br />اينك<br />درسايه‌ي بزرگي شد!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-6544465025842478452?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-591455533604049112008-08-25T02:17:00.000-07:002009-08-22T06:59:09.527-07:00آرزوهايمان رنج<br />انتظارها رنج<br />تا زندگي بماند<br />باقي<br /><br />سخن گفتن<br />و نگفتنِ ما<br />همه رنج<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-59145553360404911?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-48006296422240415602008-08-23T23:49:00.001-07:002009-08-22T06:58:49.975-07:00سايه‌ي ساقي<br />كِي «تو» شده<br />در شعر «نيما»يي<br />برايت مي‌سرايند<br />همه عاشقانه‌ترين‌ها<br />بي‌آنكه نوشيده باشند<br />جرعه‌يي<br />«فيروز» تا «بهار»<br />غزل را<br />آب حياتي كه مي‌دادي.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-4800629642224041560?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-79438793231226117342008-08-19T04:19:00.000-07:002009-08-22T06:58:07.045-07:00پستان‌هاي تو<br />ران‌هاي تو<br />لب‌هاي تو<br />نوشيدن<br />جستن<br />و آغاز سخن بود.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-7943879323122611734?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-72369019982913750012008-08-12T00:42:00.001-07:002009-08-22T06:57:48.661-07:00دلم گرفته<br />به تو نگاه مي‌كنم<br />به‌يادت<br />يا آن‌چه با من گفته‌يي.<br />در زنداني كه بودم<br />آزادم مي‌كند.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-7236901998291375001?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7467603216118935809.post-45530277572581906642008-08-08T23:47:00.000-07:002009-08-22T06:57:28.743-07:00افسوس نيست<br />تاوان اشتباه<br />با تكراري هميشه<br />انگار<br />تمام نمي‌شود<br />افسون است<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7467603216118935809-4553027757258190664?l=poethome.blogspot.com' alt='' /></div>احمد زاهدی لنگرودیnoreply@blogger.com