پیشکش به رفیق شاعر سرفرازم؛ فرامرز سه‌دهی * چقدر بدهکار تاریخیم ۱۹ بهمن و ده سال بعد که ناگهان دیوارها گفتند: «جمع کنید به نام انقلاب!» و حا...

گام‌های عاشقان در این بارانِ سمی منعی ندارد، ممکن نیست. بیرونِ این دریچه‌ی بلور معلوم نیست هوا مکدر است یا پلک‌ها خیس شده. نفس‌های نو  به مج...

زیبایی نهان است نازکایی اندیشه‌ای به نجوا می‌خواند: دوستت می‌دارم

به انتظارِ التیامِ زخمی در گذرِ زمانم زخمی که خود از گذرِ زمان است.

  روحی سرگردانم که گورش را گم کرده. پرسه می‌زنم و آگهی گمشدگان و مردگان را بر دیوارها می‌خوانم اما خود را نمی‌یابم.

ما در میان رنج رنج‌ها بی پناهیم و هم تنها «ما»ی ِ تنها

 با اندوه رضا خندان مهابادی در سوگ مهرانگیز* بغض، بی داد استخوانی‌ست         راه گلو بسته اشک     خاری در چشم. جای بوسه‌ها را تنگ کرده است و...

چند روز دیگر فرداست؟ تا این شب  همیشه شب است.